همگرایی شیعه و اهل سنت

وبلاگي آزاد براي مسلمانان فارسي زبان جهان ( اعم از شيعه و اهل سنت )

آیت‌الله‌العظمی جعفر سبحانی، از مراجع عظام شیعه، در نامه‌ای سرگشاده به یوسف القرضاوی، رئیس اتحادیه جهانی علمای مسلمان، به اتهامات او علیه شیعیان پاسخ گفت.

به گزارش شیعه نیوز، متن ذیل مشروح نامه سرگشاده آیت‌الله‌العظمی جعفر سبحانی، از مراجع عظام تقلید شیعه، به اظهارات یوسف القرضاوی، رئیس اتحادیه جهانی علمای مسلمان، علیه شیعیان است. بسم الله الرحمن الرحیم اخیرا جناب آقای دکتر یوسف القرضاوی، مصاحبه‌ای با روزنامه‌ «مصری الیوم» و سپس بیانیه‌ای در تأکید بر مواضع خود داشته‌اند که چون اشکالات و ابهاماتی دربرداشت، با این نامه، نظر شریف ایشان را به آن نکات جلب می‌کنیم. حضور انور جناب آقای دکتر شیخ یوسف القرضاوی ـ دامت برکاته ـ

ادامه مطلب

امام مهدى(عج) در آيات و روايات

تقديم به پيشگاه منتظرانى كه:با عزمى آهنين با استكبار جهانى درنبردند و با دلى سرشار از محبّت و خلوص دردربار ويران كننده كاخ استبداد، و مجرىعدالت حضرت ولى عصر ارواحنا له الفداء بى رياخدمت كرده و مى كنند

.

مقدمه

وعد الله الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم فى الارض كما استخلف الذين من قبلهم و ليمكنن لهم دينهم الذى ارتضى لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم امناً يعبدوننى لا يشركون بى شيئاً و من كفر بعد ذلك فاولئك هم الفاسقون.

السلام على القائم المنتظر والعدل المُشْتَهَر .

درگيرو دار روز مره دنياى مادى، درهياهوى زندگى ماشينى و جهان پر از تبعيض ونيرنگ، تنها چيزى كه مايه آرامش روح و روانانسانهاى متقى و الهى است، ياد حكومت جهانىحضرت ولى عصر و امام زمان، حضرت حجة بنالحسن العسكرى، ارواح شيعته لمقدمه الفداء مى باشدكه براى زمينه سازى حكومت جهانى آن موعودانبياء از هيچ كوششى دريغ نمىورزند.

تلاش در راه سوق دادن دلهاى جامعهبه سوى آن كعبه آمال و قدم برداشتن در خط صحيحانتظار فرج بر هر فرد مسلمان شيعى، فرض لازماست.

جهان بينى يك انسان آگاه، ايجاب مى كندكه نظام هستى را تحت رهبرى ولايت كليه الهيّهو منور به نور رحمت حق بداند كه «اللهنورالسموات و الارض» و سپس به مقتضاى مقامخلافت الهى انسان، همين مقام ولايت را در وجودانسانى كامل كه داراى كمال وجودى و قرب معنوىبه سوى پروردگار جهان است درك كند، چه آن كهكمال وجودى اولياء خدا، ولايت بر ما سوى اللهرا نيز بر دارد، و زمين هيچ گاه از وجود ولىالله كه واسطه فيض الهى مى باشد خالى نيستكه فرمود:«لولا الحجة لساخت الارض باهلها»

پيروان اهل بيت(عليهم السلام)، نورولايت را در سيماى خاندان رسالت و امامانمعصوم عليهم السلام دريافته اند، همانگونهكه فرمود: «لنورالامام فى قلوب المومنين انورمن الشمس المضيئة بالنهار»و راه حق را درپيروى از ائمة الهداة تشخيص داده اند.

«أفمن يهدى الى الحق احق ان يتبعامن لايهدى إلاء ان يهدى»

شيعيان جهان در جستجوى امام غائبخود به هردر و برزنى مى روند تا شايد ديدگانرا به جمال دل آرايش روشن نموده و خود را ازاين انتظار طاقت فرسا رهايى بخشند.

«اللّهم عجل فرجه و سَهِّل مخرجهواجعلنا من انصاره و اعوانه»

نوشتار حاضر، مجموعه احاديث ورواياتى درباره مهدى (عج) مى باشد كه بهوسيله اين حقير سراپا تقصير گرد آورى شده است.

از درگاه خداوند سبحان عاجزانهمسألت دارم كه طرفة العينى الطاف و نگاههاىمهربان مهدى آل محمد عليه و عليهم السلام رااز سر ما دور نفرمايد و ادعيه خالصانه حضرتشرا شامل حالمان گرداند.

اللهم انصرنا على اعدائنا و انظرالينا نظرة رحيمة نستكمل بها الكرامة عندك ثملا تصرفها عنا بجودك و كرمك يا ارحم الراحمين.

 

ادامه مطلب

 محمد كاويانى

بايد در فرهنگ لغات، به دنبال كاربردهاى عزادارى گشت. عزا به معناى صبر و شكيبايى در ماتم و به معناى سوگ و مصيبت آمده است.(۱) عزّى از باب تفعيل است و تعزيه الرجل به مفهوم تسلّى دادن و توصيه به صبر كردن است. عزّى بعضهم بعضاً، يعنى يكديگر را توصيه به صبر كردند و احسن الله عزاك، يعنى خداوند به تو صبر و نيكى عطاكند.(۲)

همانگونه كه از لغت به دست مى آيد، عزادارى، در اصل براى تسلّى دادن به داغديده است. براى آرامش بخشيدن به داغديده از عوامل متعددى مى توان سود جست، از جمله: ۱)بيان هنجارهاى اجتماعى و اظهارهمدردى. ۲) همسان سازى با بزرگان دينى و تاريخى مورد علاقه مردم. ۳) تفكر منطقى و ذكر اين نكته كه بايد به زندگى عادى بازگرديم و نمى توان آن را تعطيل كرد. ۴) گريه كردن و برون ريزى غم و اندوه. ۵) بيان غم و غصه ها با ديگران. ۶) خواندن اشعار غمناك و معنى دار. ۷) يادآورى معاد.
نكته جالب توجه اين كه همه عوامل هفتگانه، در ضمن مراسم عزادارى و با كمك ديگران، براى فرد داغديده، حاصل مى شود. به بيان ديگر، ديد و بازديدها، اظهار همدردى ها، شركت در مراسم و اداى احترام به متوفّى و بازماندگان، مدح بزرگان دينى و ذكر مصايب آنان، خواندن آيات مناسب و تسلى بخش، و نيز اجراى سخنرانى هاى مناسب با موقعيت و شرايط، اينها همه در ضمن مراسم عزادارى حاصل مى شود. ضمن اين كه بسيارى از موارد ياد شده، اختصاص به مراسم جمعى دارد و در تنهايى و نشست هاى خانوادگى حاصل نمى شود.
* پيشينه عزادارى
در جوامع مختلف، شيوه هاى نسبتاً مشابهى براى اين مراسم وجود داشته و دارد. مراسم عزادارى و ختم در سه روز اول، هفتم، چهلم و گاه سالگرد (در جامعه ما)، به سازگارى داغديده با شرايط جديد كمك مى كند. بابرگزارى مراسم سالگرد، به بازماندگان كمك مى شود كه ضمن گراميداشت ياد متوفى، آن را به خاطراتى عزيز و تكرار نشدنى تبديل كنند. به طور كلى دو عامل «فراموشى» و «گذشت زمان» از جمله عوامل سازگارى است.
در ساير اديان نيز چنين هنجارها و مراسمى وجود دارد. مثل مراسم يادآورى از مصلوب شدن حضرت عيسى(ع) در دين مسيحيت. در فرهنگ ايرانيِ قبل از اسلام نيز «خون سياوش» و «مرگ سهراب»، اگر چه به نوعى افسانه مى ماند، ولى در كاهش غم و غصه هاى داغداران ايفاى نقش مى كرده است. تيشه بر سر زدن فرهاد، بيابانگردى مجنون، ناكامى زليخا، و صبر يعقوب(ع) در غم فرزندش يوسف(ع)، همه و همه، عناصرى نمادين از غم و اندوه براى درك اين معنى و سازگارى با غم است.

ادامه مطلب

« مهدويت » در ادبيات منظوم حضوري پر رنگ و چشمگير و بالنده دارد همچنان كه در ادبيات منثور نيز حاضر و پايدار و پويا مي باشد. اصولا ادبيات ما چه در نظم و چه در نثر با فرهنگ مهدوي جان و رونق مي گيرد و زيبايي و طراوت مي يابد و اثرگذار و تحول زا مي شود. اين واقعيت انكارناپذير نه تنها در اين موضوع كه در تمام موضوعات متصل به فرهنگ و معارف اسلامي و برخاسته از تعاليم و ارزش هاي والاي دين مبين و حياتبخش الهي تعميم مي يابد و هيچ پژوهنده آزادانديش و منصف و ژرف نگر كه از گرايشات باطل و نفسانيت هاي فردي و گروهي و سياسي و اقتصادي پيوند خورده با « استعمار فرهنگي » به دور باشد از پذيرش آن امتناع نمي ورزد و از اذعان و اعتراف نسبت به آن قصور و كوتاهي نمي كند.
اشعاري كه در موضوع مهدويت سروده شده اند فراوان و متنوع مي باشند و شاعران تاثيرپذير از فرهنگ مهدوي و آفريننده آثار ارزشمند نيز بسيارند و هر كدام به گونه اي و از زاويه اي خاص به اين موضوع نگريسته اند.
بعضي از اين شاعران به جنبه معنوي انتظار پرداخته و اشعاري در اين موضوع سروده اند بعضي ديگر به ابراز احساسات و عواطف خود در قالب نظم و شعر پرداخته اند گروهي لحظه هاي انتظار را به توصيف درآورده اند و برخي نيز مفاهيم اجتماعي و سياسي را در ظرف شعر ريخته اند و آثاري بديع و بيدارگر به وجود آورده اند.

ادامه مطلب

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب